Ricardo’s vergelijkende kosten/waardeprincipe toegevoegd aan Bastiats grote ontdekking in ‘Economic Harmonies’ leidt tot een economische waardetheorie die voor het éérst helder heeft wat economische waarde is.

Het onderwerp van de lezing is niets minder dan een nieuwe, uiterst eenvoudig te begrijpen economische waardetheorie. De lezing zal beginnen door in het kort in te gaan op de bestaande waardetheorieën, en waar ze fout gaan. Vervolgens wordt Ricardo’s principe van comparatieve kosten/waarde uitgelegd op een zo eenvoudig mogelijke manier. En, deze theorie als basis nemend, zal Konrad Swart laten zien dat Ricardo’s principe, gekoppeld aan het tijdsbegrip en gefuseerd met Bastiats grote ontdekking, leidt tot een economische waardetheorie, die voor het éérst helder heeft wat economische waarde is, wat precies geld is, en hoe geld en economische waarde precies aan elkaar gekoppeld zijn. Deze visie leidt tot een geheel nieuw begrip van hoe arbeid een rol speelt in waarde.

Bij het bestuderen van Ludwig von Mises’ boek: ‘Human Action’ stuitte Konrad op een passage waarin Ricardo’s principe van comparatieve kosten/waarde behandeld werd, en zag door zijn natuurkunde achtergrond dat deze een belangrijke fout bevatte, maar dat het inzicht in dat voorbeeld van vitaal belang was voor de gehele economie. Hij begon dat uit te werken, en zó ontstond het begin van een geheel nieuwe theorie over economische waarde. Hij heeft daar, af en aan, zo’n 25 jaar aan gewerkt, via het bestuderen van Eugen von Böhm Bawerk, Carl Menger, en Murray Rothbard. Er miste iets essentieels in het begin van Konrads uitwerking van Ricardo’s principe, wat opgelost werd hij toen een boek van Frédéric Bastiat met als titel ‘Economic Harmonies’ bestudeerde. Daarin stond een koppeling tussen waarde, arbeid en ruil die, alhoewel onsamenhangend, een kiem bevatte van een enorm grote doorbraak. Dat idee zag Bastiat zelf als zijn grootste ontdekking, maar omdat hij er niet in slaagde om zich te bevrijden van de arbeidswaardetheorie, en bovendien leed aan TBC, slaagde Bastiat er niet in om tot een volledig consistente economische waardetheorie te komen, noch deze uiteen te zetten aan zijn tijdgenoten, die het moesten doen met zijn onaffe nalatenschap. Hij stierf voordat hij klaar was, waardoor Bastiats idee in de vergetelheid raakte.

Uitgaande van het begrip arbeid kunnen we de economie in twee stromingen indelen. Ten eerste is er de klassieke economie, die stelt dat waarde rechtstreeks uit arbeid ontstaat: hoe meer arbeid er in iets gegaan is, hoe groter de waarde. Dit is de arbeidswaardetheorie, die, zo is langzaam maar zeker duidelijk geworden is, fout is. Ten tweede is er de Oostenrijkse economie. Deze stelt, dat arbeid en waarde niets met elkaar te maken hebben, en dat waarde ontstaat uit subjectieve oordelen van het belang van goederen en diensten. Waarde wordt gezien als iets wat ontstaat uit zowel nut als schaarste. Als iets heel nuttig is, maar niet schaars, zoals bijvoorbeeld de lucht die wij inademen, dan is het niet economisch belangrijk, en daarom kun je er geen geld mee verdienen. Een diamant, aan de andere kant, is enorm schaars maar is ook, als is dat in slechts bescheiden mate, nuttig. En dat is de reden waarom je voor diamant toch veel geld kan krijgen, zo stellen de Oostenrijkers.

De Oostenrijkers hebben het begrip arbeid volledig geëlimineerd uit hun waardedefinitie. Het nieuwe van Konrad Swart’s benadering van de economie bestaat hieruit dat hij laat zien dat arbeid weldégelijk een rol speelt in waarde, maar dat deze rol totaal anders is als zowel de klassieke als de Oostenrijkse visies stellen. Hij laat zien hoe waarde berekend kan worden uit een nieuw begrip, en een daaraan gekoppelde nieuwe grootheid, en arbeid. We kunnen weldégelijk spreken van een hoeveelheid arbeid en een hoeveelheid waarde, maar in deze berekening heeft de hoeveelheid arbeid een negatieve invloed op de hoeveelheid waarde. Daarom is deze theorie in strijd met zowel de Klassieke economie als de Oostenrijkse economie alhoewel de theorie wel rechtstreeks ontstaan is uit de Oostenrijkse economie, en een heel natuurlijke voortzetting hiervan is. Al dit mag op het éérste gezicht technisch lijken Konrad Swart zal demonstreren dat deze nieuwe visie op waarde uiterst eenvoudig te begrijpen is, en toepasbaar op zowel het dagelijks leven als op de grote economische problemen die wij om ons heen zien, en daar volledige helderheid in kan verschaffen.

Over de spreker

Konrad Swart

Konrad Swart is iemand met een vrij diverse achtergrond. Hij heeft op een LTS gezeten, en heeft daar de vakken houtbewerking, metaalbewerking en electromonteur geleerd. In dat laatste vak heeft hij ook nog een tijdje gewerkt. Via zelfstudie en een staatsexamen Atheneum is hij op de universiteit terecht gekomen, alwaar hij éérst natuurkunde, en later wiskunde heeft gestudeerd. Hij wilde filosofie studeren, maar het relativisme daarin stootte hem af, waardoor hij voor de harde wetenschappen koos. In die tijd kwam hij in contact met het Libertarisme van Rothbard, en met Ayn Rand. Hij is een poosje aanhanger geweest van Ayn Rand, maar heeft zich daarvan gedistantieerd, omdat hij kennis maakte met de filosofie van Karl Popper, waaruit hij leerde dat het soort van Objectiviteit waar Rand het over had een wetenschappelijke onmogelijkheid is.