Ter gelegenheid van de zestig jaar geleden uitgekomen verfilming van De Eeuwige Bron
("The Fountainhead")
herhaalt de Libertarische Partij de vertoning ervan exact vier jaar geleden op de maandelijkse Bijeenkomst.
De film is een sterk ingedikte versie van de Bildungsroman met dezelfde titel die zes jaar daarvoor uitkwam. Het was
Rands eerste grote literaire succes en haar royalties en filmrechten brachten haar roem en financiële zekerheid.
De film heeft sinds het uitkomen een herwaardering ondergaan en wordt nu geprezen om zijn hypermoderne cinematografie.
De titel is een verwijzing naar de Rand van de verklaring dat "het ego van de mens de bron is van de menselijke
vooruitgang." De bron van de protagonist Howard Roark, een idealistische jonge architect die kiest voor strijd in
onbekendheid in plaats van een compromis, is artistieke en persoonlijke visie. Het boek volgt zijn strijd om
moderne architectuur te kunnen beoefenen die hij superieur vindt ondanks dat de gevestigde orde gericht is op
traditie-aanbidding. Hoe anderen in de roman omgaan met Roark laat Rands verschillende archetypen van de
menselijke aard zien, die alle variaties zijn tussen Roark, haar ideale man van onafhankelijke geest en integriteit,
en wat
zij met een woordspeling omschrijft als "second-handers" (diegenen die hun mening door anderen, door
de gevestigde orde laten bepalen; "tweedehands-mensen").
De complexe relaties tussen Roark en de verschillende
soorten van
individuen die hem in zijn vooruitgang helpen of hinderen, of beide, staat toe dat de de roman tegelijkertijd een
romantisch drama en een filosofisch werk is.
De Filmversie
Hoewel de film een verkorte versie is van de oorspronkelijke roman zijn de algemene toon en intentie niet significant
beïnvloed. Er zijn echter belangrijke verschillen. In het boek overweegt Gail Wynand meerdere keren zelfmoord, en
door toe te geven aan de stakers en zijn krant Roark voor alles en nog wat te laten uit te maken vindt hij dat hij
in feite zelfmoord heeft gepleegd al blijft hij fysiek in leven.
In de film, pleegt hij daadwerkelijk zelfmoord wanneer hij Roark de zekerheid heeft gegeven zijn droom van de Wynand
Building te voltooien.
Dit sluit aan bij een kleine wijziging van de roman, waarin Dominique Keating trouwt,
van hem scheidt om Wynand te trouwen en uiteindelijk van hem scheidt om Roark te trouwen. In de film breekt Dominique
alleen haar verloving met Keating af (in de roman is er geen sprake was van een dergelijke verloving,
het huwelijk werd plotseling voorgesteld door Dominique en dezelfde dag bezegeld) om Wynand te trouwen en is daarop
door Wynands zelfmoord vrij om Roark te huwen.
Rand eiste dat de hele toespraak die Howard Roark geeft aan het eind van de film precies zoals in de
oorspronkelijke roman uitgesproken zou worden. Vidor stemde daar oorspronkelijk mee in maar toen het opnemen van de
scene begon besloot hij hem een beetje in te dikken. Na hiervan gehoord te hebben belde Rand het hoofd van de studio
op en eiste dat de hele toespraak zou worden gefilmd. Rand won en Vidor filmde de hele speech. De scène gaat bijna een hele
zes minuten door, een van de langste toespraken ooit in een speelfilm.
Begin
| Visie
| Partij
| Nieuws | Links
| Lid
worden | Contact
