Wat is vrijheid?
door Henry Sturman
Wat is vrijheid ? Het is in ieder geval een woord dat veel mensen aanspreekt en inspireert. Voor veel mensen is vrijheid een
positief iets, iets wat ze willen nastreven voor zichzelf en
anderen. Vrijheid is een woord dat in veel verbanden gebruikt
wordt. Politieke maatregelen worden bekritiseerd met als argument
dat ze de vrijheid van burgers aantasten. De omwenteling in Oost-
Europa wordt gezien als een stap naar vrijheid. Guerrilla troepen
proberen te laten zien dat ze aan de goede kant vechten door
zichzelf vrijheidsstrijders te noemen. De verjaging van de
Iraakse staat uit Koeweit en het herinstellen van de oude staat
wordt een bevrijding genoemd. Mensen praten over een
liefdesrelatie waarin de vrijheid van beide partners bewaard blijft.
Maar wat is vrijheid precies ? In dit artikel wil ik dit eens
nader bekijken. Volgens mij zijn er tenminste vijf manieren
waarop het woordje vrijheid gebruikt wordt. In de meest algemene
zin verwijst vrijheid naar het feit dat je in elke situatie uit
de mogelijkheden die er zijn vrij bent om te kiezen (geestelijke
vrijheid). Ten tweede kan vrijheid verwijzen naar de mate waarin
mensen rechten van anderen respecteren die een bepaalde
handelingsvrijheid gebaseerd op zelfbeschikking geven (burgerlijke vrijheid). Ten derde kan vrijheid verwijzen naar het hebben
van mogelijkheden (actieve vrijheid). Ten vierde kan vrijheid
verwijzen naar een sociale structuur waarbinnen anderen weinig
beslissingen over jouw kunnen nemen en je weinig verplichtingen
hebt tegenover anderen (sociale vrijheid). En tenslotte is er de
vrijheid om te doen wat je leuk vindt, zonder dat je jezelf
beperkt door vooroordelen van jezelf en anderen over wat kan en
hoort (persoonlijke vrijheid). Ik zal deze vijf vrijheden nader
bespreken.
Geestelijke vrijheid
Geestelijke vrijheid is de vrijheid om te kiezen uit de
mogelijkheden die je hebt. Als je een appel of een peer mag
nemen, dan ben je vrij om te kiezen welke van de twee je wil. Zo
bezit je als mens op elk moment geestelijke vrijheid. Zelfs als
je zeer beperkte mogelijkheden hebt kan je altijd uit die
mogelijkheden datgene kiezen wat je het liefste wilt. In
fundamentele zin ben je nooit verplicht iets te kiezen. Als
iemand je de keuze geeft tussen je geld of je leven en je kiest
voor het geld, dan was dit een vrije keuze wat geestelijke
vrijheid betreft. Je wilde liever bestolen worden dan gedood
worden en daarom koos je om je geld te geven. Je had ook voor de
dood kunnen kiezen. Je kunt er over discussiëren of je geestelijke
vrijheid bezit als je bijvoorbeeld een aanval van geestelijke
gestoordheid meemaakt, of onder invloed bent van geestelijk
bedwelmende drugs.
Burgerlijke vrijheid
Burgerlijke vrijheid verwijst naar de de mate waarin mensen
rechten van anderen respecteren die een bepaalde handelingsvrijheid
gebaseerd op zelfbeschikking geven. Nog niet iedereen is
het erover eens welke vrijheden mensen precies zouden moeten
hebben en wat de grens vormt tussen de vrijheid van de een en de
vrijheid van de ander. Een mogelijke grondregel zou kunnen zijn:
Iedereen is vrij om te doen en laten wat hij/zij wil, zolang
hij/zij daarmee niet een ander vreedzaam persoon schade toebrengt
(bijvoorbeeld door diefstal, mishandeling, milieuvervuiling).
Hieruit volgt dat mensen vrijheid van meningsuiting hebben, de
vrijheid om te kiezen waar ze willen werken, de vrijheid om zelf
hun salaris te besteden, enz.
Kenmerk van burgerlijke vrijheid is dat deze vrijheid
aangetast kan worden door anderen en dat iemand die de vrijheid
van een ander aantast gestraft kan worden. Om je vrijheid te
beschermen tegen het geweld van anderen kan je je met geweld
verdedigen. Als iemand je aanvalt kan je hem een klap geven om
hem weg te jagen. Als iemand je autoradio steelt kan je proberen
hem terug te pakken. Je kan je vrijheid ook laten verdedigen door
anderen. Een bewakingsorganisatie of politieorganisatie kan hier
nuttig zijn. Politieagenten kunnen zich bijvoorbeeld bezighouden
met het opsporen en arresteren van mensen die iemands burgerlijke
vrijheid hebben aangetast. Na arrestatie kan rechtspraak een
belangrijke rol spelen. Het doel van rechtspraak is het
vaststellen van de schuld/onschuld van een verdachte en eventueel
het vaststellen van de straf. Een systeem waarin misdadigers
gestraft worden heeft twee voordelen: misdaad wordt ontmoedigd en
slachtoffers kunnen van de misdadiger een schadevergoeding
krijgen waardoor hun schade (gedeeltelijk) gecompenseerd wordt.
Ik vind het jammer dat de staatsrechtspraak in Nederland vooral
gebaseerd is op gevangenisstraf. Het zou volgens mij beter zijn
als de nadruk zou liggen op schadevergoeding aan het slachtoffer.
Een dief wordt dan gestraft worden met een financiële boete in
plaats van een gevangenisstraf. Geld levert tenminste nog wat op,
maar het geven van gevangenisstraf heeft weinig voordelen voor
anderen en is daarom enigzins verspillend. Gevangenisstraf lijkt
me meestal alleen nodig voor zware misdaden, waarbij het zeer
riskant is om zo iemand vrij in de maatschappij te laten. De
boete die een dief betaalt kan gebruikt worden om de kosten van
opsporing en de schadevergoeding voor het slachtoffer te betalen.
Het is volgens mij niet terecht dat mensen vrijheid en
democratie aan elkaar gelijk stellen. In Oost-Europa komt de
democratische staat op. Veel mensen stellen de instelling van
zo'n democratie gelijk aan de instelling van vrijheid. Maar
volgens mij zijn vrijheid en democratie verschillende dingen.
Vrijheid verwijst naar het hebben van rechten die een bepaalde
handelingsvrijheid gebaseerd op zelfbeschikking geven. Democratie
verwijst naar een beslissingsmethode om uit te maken welke
rechten zullen worden ingesteld. Dit geeft nog helemaal niet aan
of die democratisch vastgestelde rechten in overeenstemming
zullen zijn met vrijheid of met autoriteit. Een democratisch
parlement kan net zo goed voor wetten zorgen die in
overeenstemming zijn met vrijheid als voor wetten die in strijd
zijn met vrijheid. Wel blijkt uit de praktijk dat mensen in
democratieën meestal meer vrijheid genieten dan in aristocratieën.
Als ik dus mag kiezen tussen of Nederland een
aristocratie wordt of een democratie blijft zal ik dan ook
waarschijnlijk kiezen voor de democratie. Maar ik vind het wel
nuttig om je in die democratie te blijven verzetten tegen wetten
die de vrijheid van individuen aantasten.
Actieve vrijheid
Actieve vrijheid verwijst naar het hebben van mogelijkheden.
Je kan spreken van de vrijheid om te lopen als je twee goed
functionerende benen hebt. Je kan spreken over de vrijheid om je
mening op grote schaal openbaar te maken, als je beschikt over
televisieuitzendtijd. Dit soort vrijheid kan je actieve vrijheid
noemen, omdat het aangeeft welke dingen je daadwerkelijk kunt
doen op een bepaald moment. In tegenstelling hiermee geeft
burgerlijke vrijheid nog niet je daadwerkelijke mogelijkheden aan
op een bepaald moment. Je kan spreken over vrijheid van
meningsuiting. Maar als je geen krant hebt of televisiezender heb
je beperkte mogelijkheden om gebruik te maken van je vrijheid van
meningsuiting. Je kan spreken van de vrijheid om je salaris te
besteden zoals je wilt. Maar als je weinig verdient heb je niet
veel mogelijkheden om dingen te kopen. Arme mensen kunnen dus
bijvoorbeeld wel burgerlijke vrijheid hebben en tegerlijkertijd
weinig actieve vrijheid.
Er is wel een verband tussen burgerlijke vrijheid en actieve
vrijheid. Ik denk dat burgerlijke vrijheid ervoor zorgt dat de
meeste mensen in staat zijn om ook veel actieve vrijheid te
verkrijgen. Want burgerlijke vrijheid geeft mensen de ruimte om
initiatieven te nemen, te werken en te handelen. Op die manier
kunnen mensen eraan werken actieve vrijheid voor zichzelf te
bereiken.
Een verschil tussen burgerlijke en actieve vrijheid is dat
burgerlijke vrijheid een schaal is met een eindpunt, terwijl de
schaal van actieve vrijheid geen eindpunt heeft. Als je
burgerlijke vrijheid gedeeltelijk aangetast wordt kun je spreken
van gedeeltelijke burgerlijke vrijheid. Maar als je burgerlijke
vrijheid niet aangetast wordt heb je complete burgelijke
vrijheid. Je zit dan op het eindpunt. Burgerlijke vrijheid is dus
iets dat je wel of niet kunt hebben. Je kunt echter niet in het
algemeen spreken van het hebben of niet hebben van actieve
vrijheid. Het is iets relatiefs. Er is geen eindpunt waarop je
complete actieve vrijheid hebt. Je kunt altijd een situatie
bedenken waarin je nog meer mogelijkheden hebt. Actieve vrijheid
is iets dat je altijd in een bepaalde mate hebt. Het heeft geen
zin te zeggen dat armen geen actieve vrijheid hebben en rijker
wel. Rijken hebben meer actieve vrijheid dan armen, wat
koopkracht betreft. En rijke mensen met een drukke baan hebben
minder actieve vrijheid dan arme niet-werkende mensen, wat vrije
tijd betreft.
Een ander verschil tussen burgerlijke vrijheid en actieve
vrijheid is dat je iemands burgerlijke vrijheid kunt aantasten.
Maar je kunt niet iemands actieve vrijheid aantasten, tenzij dit
samenhangt met burgerlijke vrijheid. Ik heb niet de actieve
vrijheid om te vliegen zonder hulpmiddelen. Dit is niet de schuld
van een ander, maar komt door de zwaartekracht of het feit dat ik
geen vleugels heb. Je kan hoogstens bedenken dat mijn actieve
vrijheid om te vliegen wordt aangetast door God of de natuur.
Stel meneer X. verdient weinig en heeft daarom weinig actieve
vrijheid. Je kan niet zeggen dat ik zijn actieve vrijheid heb
aangetast, want ik heb niets tegen meneer X. gedaan. Alleen als
ik hem bijvoorbeeld bestolen heb kan je zeggen dat ik zijn
burgerlijke vrijheid heb aangetast.
Sociale vrijheid
Sociale vrijheid verwijst naar een sociale structuur
waarbinnen anderen weinig beslissingen over jouw kunnen nemen en
je weinig verplichtingen hebt tegenover anderen. Ik bedoel
hiermee de vrijheid die samenhangt met je vrijwillige sociale
relaties met anderen. Als anderen over je beslissen in een
onvrijwilige structuur, zoals wanneer je afgeperst wordt door de
maffia, dan is het je burgerlijke vrijheid die beperkt wordt. Als
vrijwillige sociale relaties anderen de mogelijkheid geven om
beslissingen over jouw te nemen dan wordt je sociale vrijheid
beperkt. Een voorbeeld. In een huwelijk kan de sociale vrijheid
van beide partners beperkt worden. Het paar kan bijvoorbeeld een
gemeenschappelijke bankrekening hebben. Als dan één partner iets
daarvan wil kopen mag de ander erover meebeslissen of dat wel
nuttig is. Soms vinden paren in hoge mate dat ze de meeste dingen
samen moeten doen. Het kan bijvoorbeeld zijn dat de vrouw vindt
dat de man teveel met z'n vrienden om gaat zonder haar erbij. Een
structuur binnen het huwelijk kan gaan ontstaan waarin de één
meebeslist over wanneer en met wie de ander op stap mag gaan.
Ook wordt binnen een huwelijk vaak verwacht dat beide partners
niet vreemdgaan. De vrouw kan zich dan bijvoorbeeld beperkt
voelen in haar mogelijkheden om met andere mannen naar bed te
gaan. Dit kan ook als een beperking van sociale vrijheid gezien
worden, omdat het een beperking is die voortkomt uit de structuur
van een sociale relatie. Een huwelijk kan ook een meer vrij
karakter hebben, waarbij de parters elkaar vrij laten om veel
zelf te beslissen en vrij met anderen om te gaan.
Als je je in een situatie bevindt dat je steeds verplichtingen
hebt tegenover anderen of dat tenminste zelf zo aanvoelt,
dan is je sociale vrijheid ook beperkt. Dit is het geval wanneer
je een buurman hebt die steeds je hulp vraagt met allerlei
klusjes en je vindt het onbeleefd om te weigeren. Of als je naar
alle feestjes en bruiloften gaat waarvoor je bent uitgenodigd,
omdat je vindt dat dit zo hoort. Je hebt sociale vrijheid als je
steeds dingen met en voor anderen doet en laat waar je zelf zin
in hebt. En je sociale vrijheid is beperkt als je vaak dingen met
en voor anderen doet en laat, niet omdat je er zin in hebt, maar
omdat het een verplichting is die voortkomt uit een sociaal
verband. Het bijvoorbeeld kiezen om de opvoeding van kinderen op
je te nemen beperkt je sociale vrijheid. Je zult dan voor de
kinderen moeten zorgen, ook op momenten dat je daar geen zin in
hebt. Hieruit blijkt wel dat in tegenstelling tot burgerlijke en
actieve vrijheid, sociale vrijheid niet iets is waarvan je altijd
maximalisatie nastreeft. Je kunt vinden dat de voordelen die een
bepaald sociaal verband je opleveren opwegen tegen de beperking
van je sociale vrijheid die daaruit voorvloeit.
De hoeveelheid sociale vrijheid die je hebt heb je zelf in
de hand. Als je veel sociale vrijheid wilt kun je er bijvoorbeeld
voor kiezen om te trouwen met iemand die een vrij huwelijk met
aparte bankrekeningen wil. En je kunt er voor kiezen om tegen
buren en vrienden te zeggen dat je geen zin hebt als ze je iets
vragen te doen waar je geen zin in hebt.
Een subcategorie van sociale vrijheid is iets wat je werk
vrijheid zou kunnen noemen. Dit is de sociale vrijheid die je
hebt binnen een arbeidscontract. Als je bijvoorbeeld een baan
hebt op een kantoor waarbij je steeds willekeurige opdrachten van
iemand boven jouw in de hiërarchie moet uitvoeren, dan heb je
weinig werk vrijheid. Heb je echter een kantoorbaan met een vaste
taakomschrijving en verantwoordelijkheid, waarbij je zelf mag
beslissen hoe en in welke volgorde je de dingen aanpakt, dan heb
je veel werk vrijheid.
Persoonlijke vrijheid
Persoonlijke vrijheid is de vrijheid om te doen wat je leuk
vindt, zonder dat je jezelf beperkt door vooroordelen van jezelf
en anderen over wat kan en hoort. Je bezit veel persoonlijke
vrijheid als je je weinig aantrekt van wat anderen over je
denken: Als je als meisje aan bodybuilding doet als je daar zin
in hebt, ook al vinden mensen dat raar. Als je geen moeite doet
om carrière te maken omdat je je liever met andere dingen
bezighoudt, ook al verwachten je vrienden dit van je. Als je
probeert om via het westen naar Azië te varen, omdat je niet
gelooft dat de aarde plat is. Je bezit weinig persoonlijke
vrijheid als je vaak doet wat je denkt dat hoort, zonder er goed
bij stil te staan of je dit werkelijk wilt. Of als je te snel
aanneemt dat bepaalde dingen niet mogelijk zijn, omdat anderen
dat zeggen, door gebrek aan zelfvertrouwen, of door het aannemen
van foutieve kennis. Zo beperk je je persoonlijke vrijheid als je
niet op vrijdag de dertiende gaat reizen, omdat je denkt dat je
dan een grotere kans op een ongeluk hebt. De hoeveelheid
persoonlijke vrijheid die je hebt heb je zelf in de hand.
Het verschil tussen persoonlijke en sociale vrijheid is dat
sociale vrijheid betekent dat je dingen met en voor anderen doet
en laat waar je zelf zin in hebt en niet omdat die anderen dat
willen, terwijl persoonlijke vrijheid betekent dat je zelf of met
anderen doet waar je of jullie zelf zin in hebben onafhankelijk
van wat anderen er van vinden. Beide soorten vrijheden hebben dus
te maken met wat anderen vinden. Maar bij sociale vrijheid gaat
het om activiteiten die je voor of met die zelfde anderen doet,
terwijl het bij persoonlijke vrijheid om activiteiten gaat die
los staan van die anderen.
|